O υποκείμενο στα ιαπωνικά είναι το στοιχείο για το οποίο το κατηγόρημα κάνει μια δήλωση. Μπορεί να εκτελεί μια ενέργεια, να παρουσιάζει μια κατάσταση ή να προσδιορίζεται από ένα χαρακτηριστικό. Συχνά εμφανίζεται με が, αλλά μπορεί επίσης να συμπίπτει με το θέμα που επισημαίνεται με は ή να παραλείπεται εντελώς όταν το πλαίσιο καθιστά ήδη σαφές για ποιον μιλάμε.
Γι' αυτό, το να ψάχνουμε μόνο μια λέξη πριν από は δεν είναι ασφαλής μέθοδος. Για να εντοπίσετε το υποκείμενο, παρατηρήστε το κατηγόρημα, τα μόρια και τις πληροφορίες που μοιράζονται στη συνομιλία.
Τι είναι το υποκείμενο μιας ιαπωνικής πρότασης;
Το υποκείμενο είναι μια γραμματική λειτουργία. Σε μια απλή πρόταση, δείχνει ποιος ή τι σχετίζεται με την κατάσταση, το χαρακτηριστικό ή το γεγονός που εκφράζεται από το κατηγόρημα.
猫が窓のそばで寝ています。
ねこが まどの そばで ねています。
Neko ga mado no soba de nete imasu.
Η γάτα κοιμάται κοντά στο παράθυρο.
Σε αυτό το παράδειγμα, 猫 (γάτα) είναι το υποκείμενο του 寝ています (κοιμάται), και が δείχνει αυτή τη σχέση. Η βασική σειρά SOV βοηθά στον εντοπισμό του κατηγορήματος στο τέλος, αλλά τα ιαπωνικά επιτρέπουν παραλλαγές και παραλείψεις. Για να αναθεωρήσετε αυτή τη βάση, συμβουλευτείτε τον οδηγό για το η σειρά των λέξεων στα ιαπωνικά. Μια γλωσσολογική μελέτη που διατίθεται από το NINJAL περιγράφει τη βασική σειρά SOV και τη δυνατότητα μη εκφρασμένων ορισμάτων.
Υποκείμενο, δράστης και θέμα δεν είναι το ίδιο πράγμα
Τρεις έννοιες συχνά συγχέονται:
| Έννοια | Λειτουργία | Χρήσιμη ερώτηση |
|---|---|---|
| Υποκείμενο | Στοιχείο στο οποίο εφαρμόζεται το κατηγόρημα | Για ποιον ή για τι μιλάει γραμματικά το κατηγόρημα; |
| Ποιητικό αίτιο | Ποιος εκτελεί μια σκόπιμη ενέργεια | Ποιος εκτελεί την ενέργεια; |
| Θέμα | Θέμα που παρουσιάζεται για να λάβει ένα σχόλιο | Για τι μιλάμε; |
Το υποκείμενο δεν είναι πάντα ποιητικό αίτιο. Στο 雨が降っています (Ame ga futte imasu, “Βρέχει”), 雨 είναι το υποκείμενο, αλλά δεν εκτελεί μια σκόπιμη ενέργεια. Σε πιο προχωρημένες δομές, όπως η παθητική φωνή, το υποκείμενο μπορεί να είναι αυτός που δέχεται τα αποτελέσματα μιας ενέργειας· το Japan Foundation δείχνει αυτή την αλλαγή ρόλου σε παραδείγματα παθητικών προτάσεων.
Πώς το が βοηθά στον εντοπισμό του υποκειμένου
Για αρχάριους, が είναι η πιο άμεση ένδειξη υποκειμένου. Εμφανίζεται συχνά όταν μια πληροφορία παρουσιάζεται, προσδιορίζεται ή επιλέγεται ως εστίαση.
田中さんが来ました。
たなかさんが きました。
Tanaka-san ga kimashita.
Έφτασε ο Τανάκα.
Η πρόταση μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση だれが来ましたか (Dare ga kimashita ka;, “Ποιος έφτασε;”). Η απάντηση επιλέγει 田中さん como a informação procurada:
田中さんが来ました。
Foi Tanaka quem chegou.
Isso não significa que toda ocorrência de が possa ser traduzida da mesma maneira. A partícula marca uma relação gramatical, e a tradução natural depende do predicado e do contexto. O guia de σωματίδια στα ιαπωνικά apresenta uma visão geral das funções mais frequentes.
Por que は não é simplesmente uma partícula de sujeito
は, pronunciado wa quando funciona como partícula, marca o tópico: o elemento apresentado como assunto para o comentário seguinte. O material inicial Irodori da Japan Foundation define は como marcador do tópico.
この猫は毎朝早く起きます。
この ねこは まいあさ はやく おきます。
Kono neko wa maiasa hayaku okimasu.
Quanto a este gato, ele acorda cedo todas as manhãs.
Σε αυτή την πρόταση, この猫 é o tópico e também corresponde semanticamente ao sujeito de “acordar”. Essa coincidência é comum, mas não transforma は em marcador universal de sujeito.
Observe um caso em que tópico e sujeito aparecem separados:
私は日本語が好きです。
わたしは にほんごが すきです。
Watashi wa nihongo ga suki desu.
Eu gosto de japonês.
私は estabelece “quanto a mim” como tópico; dentro do comentário, 日本語が好きです apresenta aquilo que é apreciado. A tradução natural em português reorganiza a relação e não mostra essa estrutura palavra por palavra. Para aprofundar o contraste discursivo entre as partículas, consulte o artigo dedicado a は e が.
Quando o sujeito pode ser omitido
O japonês costuma omitir o sujeito e outros elementos quando eles já podem ser recuperados pela situação ou pelas frases anteriores. Isso não significa que a frase esteja “sem sentido”: a informação continua implícita.
毎日、日本語を勉強します。
まいにち、にほんごを べんきょうします。
Mainichi, nihongo o benkyō shimasu.
Μελετώ ιαπωνικά κάθε μέρα.
Se a conversa já é sobre quem fala, não é necessário repetir 私は. A própria Japan Foundation observa, em um exemplo com V-てもらう, que 私は costuma ser omitido quando o sujeito é recuperável.
A omissão é adequada quando não cria ambiguidade. Se duas pessoas estão sendo comparadas ou se o interlocutor pode interpretar outro sujeito, expresse o elemento necessário:
私は行きますが、山田さんは行きません。
わたしは いきますが、やまださんは いきません。
Watashi wa ikimasu ga, Yamada-san wa ikimasen.
Eu vou, mas Yamada não vai.
Um método prático para encontrar o sujeito
- Localize o predicado. Veja qual verbo, adjetivo ou expressão nominal encerra a ideia principal.
- Procure が. O elemento marcado por essa partícula é frequentemente o sujeito explícito.
- Identifique o tópico com は. Pergunte se ele também participa do predicado ou apenas delimita o assunto.
- Considere o contexto. O sujeito pode ter aparecido antes ou ser óbvio na situação.
- Evite traduzir partícula por partícula. Reconstrua a relação completa em português natural.
Esse processo complementa o método de σχηματισμού προτάσεων στα ιαπωνικά και τους βασικές αρχές της ιαπωνικής γραμματικής.
Diálogo curto: sujeito explícito e omitido
Α: だれがこのケーキを作りましたか。
Dare ga kono kēki o tsukurimashita ka?
Quem fez este bolo?
Β: 佐藤さんが作りました。
Satō-san ga tsukurimashita.
Satō fez.
Α: 毎週作りますか。
Maishū tsukurimasu ka?
(Ela) faz toda semana?
Β: はい、作ります。
Hai, tsukurimasu.
Sim, faz.
Na primeira resposta, 佐藤さんが identifica quem fez o bolo. Depois que Satō se torna a referência compartilhada, o sujeito pode ser omitido. O guia sobre ερωτήσεις στα ιαπωνικά explica a formação interrogativa usada no diálogo.
Σχολιασμένη άσκηση
Identifique o tópico, o sujeito explícito ou o sujeito omitido:
- 鳥が空を飛んでいます。 — 鳥 é o sujeito explícito, marcado por が.
- この町は冬が寒いです。 — この町 é o tópico; 冬 é o elemento marcado por が dentro do comentário.
- 昨日、図書館へ行きました。 — o sujeito está omitido e precisa ser recuperado pelo contexto.
A ideia principal é simples: が oferece uma pista forte de sujeito, は estabelece o tópico, e nenhum dos dois precisa aparecer quando o contexto já fornece a informação. Identificar o predicado antes de procurar rótulos torna a análise mais segura.
Ποιο μόριο σηματοδοτεί το υποκείμενο στα ιαπωνικά;
が είναι η πιο άμεση ένδειξη για το ρητό υποκείμενο, ειδικά όταν οι πληροφορίες παρουσιάζονται ή προσδιορίζονται. Ωστόσο, το υποκείμενο μπορεί να συμπίπτει με ένα θέμα που επισημαίνεται με は ή να παραλείπεται όταν το πλαίσιο το καθιστά σαφές.
Μπορεί να σημαδέψει το υποκείμενο;
Το は σηματοδοτεί το θέμα, όχι το υποκείμενο ως κύρια λειτουργία. Σε πολλές προτάσεις, το θέμα αντιστοιχεί σημασιολογικά και στο υποκείμενο, αλλά υπάρχουν κατασκευές όπου το θέμα και το υποκείμενο είναι διαφορετικά στοιχεία.
Γιατί παραλείπεται το υποκείμενο στα ιαπωνικά;
Ο Ιάπωνας αποφεύγει να επαναλαμβάνει πληροφορίες που μπορούν να ανακτηθούν. Όταν οι συμμετέχοντες και το θέμα είναι ήδη σαφή στη συνομιλία, το υποκείμενο μπορεί να παραμείνει σιωπηρό χωρίς να βλάψει την κατανόηση.
Πώς να γνωρίζετε ποιος εκτελεί την ενέργεια όταν το υποκείμενο δεν εμφανίζεται;
Χρησιμοποιήστε το πλαίσιο: παρατηρήστε τις προηγούμενες προτάσεις, την κατάσταση, την οπτική γωνία και πιθανές αντιθέσεις. Εάν περισσότερες από μία ερμηνείες παραμένουν εύλογες, η μεμονωμένη πρόταση μπορεί να είναι πραγματικά διφορούμενη.
Είναι το υποκείμενο και ο δράστης πάντα το ίδιο πράγμα;
Όχι. Ο δράστης εκτελεί μια σκόπιμη ενέργεια, ενώ το υποκείμενο είναι μια γραμματική λειτουργία. Σε φυσικά φαινόμενα και παθητικές προτάσεις, για παράδειγμα, το υποκείμενο μπορεί να μην είναι δράστης.