です (desu) in het Japans: betekenis, gebruik en vormen

です (desu) is een beleefde vorm die aan het einde van veel Japanse zinnen wordt gebruikt. In het Portugees kan het in vertalingen verschijnen als “é”, “está”, “sou” of “são”, maar het functioneert niet als een werkwoord “zijn” dat in elke zin kan worden geplaatst. De rol van です hangt af van het type predicaat dat ervoor komt.

De praktische regel is: gebruik です voornamelijk na zelfstandige naamwoorden en na-woorden (な-adjectieven) in beleefde zinnen. Na i-adjectieven (い-adjectieven) voegt het beleefdheid toe, terwijl het adjectief zelf de toestand uitdrukt en vervoegt. Bij werkwoorden eindigt de beleefde vorm normaal gesproken op ます, niet op です.

Wat betekent desu in het Japans?

です helpt een beleefd predicaat te vormen. Vergelijk drie soorten zinnen:

  • De heer Tanaka is leraar.
    Tanaka-san is een leraar.
    Tanaka is professor.
  • この町は静かです。
    Kono machi wa shizuka desu.
    Deze stad is rustig.
  • Het is vandaag warm.
    Het is vandaag warm.
    Vandaag is het warm.

In de eerste zin is, 先生 een zelfstandig naamwoord. In de tweede zin is, 静か een na-woord (な-adjectief). In de derde zin is, 暑い een i-adjectief (い-adjectief): het bevat al het idee van “warm zijn”, en です maakt de zin beleefd.

Dit verschil voorkomt dat elk onderdeel mechanisch wordt vertaald. Raadpleeg de gids over zinnen vormen in het Japans.

Desu is geen universeel werkwoord “zijn”

Het noemen van です “werkwoord zijn” kan helpen bij een eerste vertaling, maar creëert fouten wanneer het een absolute regel wordt. Het vervangt niet alle toepassingen van “zijn” en “staan” in het Portugees, en mag ook niet na elk Japans werkwoord worden toegevoegd.

Een werkwoord in de beleefde vorm gebruikt normaal gesproken ます:

  • Correct: Ik studeer elke dag Japans.
    Elke dag leer ik Japans.
    Ik studeer elke dag Japans.
  • Onjuist: 毎日、日本語を勉強するです。

Er is ook geen één-op-één overeenkomst tussen “estar” en です. Bestaan, locatie, lopende acties en toestandsveranderingen gebruiken andere structuren. Daarom is het de moeite waard om eerst het verschil te leren tussen zelfstandige naamwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en werkwoorden in de Japanse grammatica voor beginners.

Beleefde vormen met zelfstandige naamwoorden en な-bijvoeglijke naamwoorden

Het Japans onderscheidt voornamelijk niet-verleden tijd e verleden tijd. De niet-verleden tijd kan het heden, gewoonten of toekomstige situaties beschrijven; de context geeft de juiste lezing aan. De Irodori grammaticatabel presenteert deze tegenstelling en scheidt zelfstandige naamwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en werkwoorden.

WaardeBeleefde vormVoorbeeld met zelfstandig naamwoord
Niet-verleden bevestigendです今日は休みです。
Vandaag is het vrij.
Niet-verleden ontkennendじゃないです
じゃありません
ではありません
今日は休みじゃないです。
Vandaag is het geen vrij.
Bevestigend verledenでした昨日は休みでした。
Gisteren was het vrij.
Negatief verledenじゃなかったです
じゃありませんでした
ではありませんでした
昨日は休みじゃなかったです。
Gisteren was het geen vrij.

じゃ is gebruikelijk in spraak. では komt meer voor in geschreven taal en in formele contexten. Dit maakt ではない “buiten gebruik” niet: de keuze hangt af van het register en de structuur. Het initiële materiaal van Irodori bevestigt de negatieven じゃないです e じゃありません en legt de voorkeur uit voor では in het schrijven.

Wat is het verschil tussen desu en da?

です behoort tot de beleefde stijl; behoort tot de eenvoudige stijl. is niet alleen een korte uitspraak van です. De wissel verandert het register van de zin en moet overeenkomen met de situatie en de rest van de uiting.

WaardeBeleefde stijlEenvoudige stijl
Niet-verleden bevestigend学生です学生だ
Niet-verleden ontkennend学生じゃないです学生じゃない
Bevestigend verleden学生でした学生だった
Negatief verleden学生じゃなかったです学生じゃなかった

In informele gesprekken kan de finale worden weggelaten in bepaalde zinnen, vooral korte vragen: 学生? (“Is het een student?”). Dit betekent niet dat e です in elke context uitwisselbaar zijn. Het overzicht van eenvoudige vormen van de Japan Foundation registreert だ/だった/じゃない/じゃなかった voor zelfstandige naamwoorden en な-adjectieven.

Hoe werkt desu met い-adjectieven?

い-adjectieven verbuigen op zichzelf. Verander niet simpelweg です op でした. De verandering vindt plaats in het adjectief:

WaardeVormVertaling
Niet-verleden bevestigend高いです
takai desu
Het is duur.
Niet-verleden ontkennend高くないです
takakunai desu
Het is niet duur.
Bevestigend verleden高かったです
takakatta desu
Het was duur.
Negatief verleden高くなかったです
takakunakatta desu
Het was niet duur.

Dus, 高いでした is onjuist. Voor meer over deze verbuiging, zie hoe bijvoeglijke naamwoorden gebruiken in het Japans.

Hoe spreek je desu uit?

De uitspraak is desu. In veel varianten en spraaksituaties wordt de laatste u klinker verzwakt of stemloos, waardoor het woord dicht bij “des” klinkt. Dit rechtvaardigt niet om de klank in alle situaties geforceerd weg te laten. Regio, leeftijd, snelheid, nadruk en mate van formaliteit kunnen de uitspraak beïnvloeden. De NINJAL legt de uitspraakvariatie uit in です・ます en merkt regionale en generatieverschillen op.

Hoe verander je een zin met desu in een vraag?

In de beleefde register, voeg toe aan het einde:

Is meneer Tanaka een leraar?
Is Tanaka-san een leraar?.
Tanaka is leraar?

この町は静かですか。
Kono machi wa shizuka desu ka.
Is deze stad rustig?

In informele spraak kunnen intonatie en andere uitgangen vragen vormen zonder . De gids over vragen stellen in het Japans legt het verschil uit tussen beleefde en informele vragen.

Veelgemaakte fouten met desu

  • Gebruiken na een werkwoord in de woordenboekvorm: geef de voorkeur aan 行きます in de beleefde stijl, niet 行くです.
  • De verleden tijd van een い-adjectief maken als 高いでした: de juiste vorm is 高かったです.
  • Behandelen als een beleefde afkorting: het behoort tot de eenvoudige stijl en kan in bepaalde relaties te direct klinken.
  • Beweren dat ではない niet wordt gebruikt: de vorm blijft geldig; じゃない is alleen meer conversationeel.
  • Altijd “des” uitspreken: de reductie van de u varieer; behoud eerst het ritme en luister naar sprekers in verschillende contexten.

Korte dialoog met desu

A: Is meneer Tanaka een leraar?
Is Tanaka-san een leraar?.
Tanaka is leraar?

B: いいえ、先生じゃありません。会社員です。
Iie, sensei ja arimasen. Kaishain desu.
Nee, het is geen leraar. Het is een werknemer van een bedrijf.

A: 昨日も仕事でしたか。
Kinō mo shigoto deshita ka.
Was gisteren ook een werkdag?

B: いいえ、休みでした。
Iie, yasumi deshita.
Nee, het was vrij.

Oefening: kies de juiste vorm

  1. “Gisteren was het rustig”: 昨日は静か(です/でした)。
  2. “Vandaag is het geen feestdag”: 今日は祝日(じゃないです/だった)。
  3. “Het was duur”: 高いでした/高かったです。
  4. “Ik ga naar Japan” in de beleefde stijl: 日本へ行くです/日本へ行きます。

Antwoorden: 1) でした, omdat de zin in het verleden staat; 2) じゃないです, beleefde ontkenning in het niet-verleden; 3) 高かったです, omdat het bijvoeglijk naamwoord い de verbuiging krijgt; 4) 日本へ行きます, omdat werkwoorden normaal gesproken gebruiken ます op een beleefde manier.

Vaak gestelde vragen

Wat betekent desu in het Japans?

です (desu) markeert een zin als beleefd en helpt bij het vormen van gezegden met zelfstandige naamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden. De vertaling kan “is”, “zijn”, “ben” of “zijn” zijn, maar de exacte betekenis hangt af van de context en het element dat ervoor komt.

Is 'desu' het werkwoord 'zijn' in het Japans?

Niet universeel. Deze vertaling kan helpen bij eenvoudige zinnen, maar です vervangt niet alle toepassingen van “zijn” en “staan”. Japanse werkwoorden gebruiken normaal gesproken ます in de beleefde stijl, terwijl zelfstandige naamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden hun eigen patronen volgen.

Wat is het verschil tussen desu en da?

です behoort tot de beleefde stijl; だ behoort tot de eenvoudige stijl. Ze kunnen overeenkomstige functies vervullen na zelfstandige naamwoorden en na-woorden, maar de keuze verandert het register en de relatie met de gesprekspartner. だ is niet slechts een afkorting van です.

Hoe zet je desu in de verleden tijd en in de ontkennende vorm?

Bij na-woorden en na-bijvoeglijke naamwoorden gebruik je でした in de bevestigende verleden tijd. Voor de ontkenning zijn veelvoorkomende vormen じゃないです, じゃありません en ではありません; in de ontkennende verleden tijd gebruik je じゃなかったです, じゃありませんでした of ではありませんでした.

Kan ik desu na elk werkwoord gebruiken?

Nee. Een werkwoord in de beleefde vorm eindigt normaal gesproken op ます: 行きます, bijvoorbeeld. De constructie 行くです is onjuist in standaard Japans. です kan verschijnen na sommige vormen die al als predicaat functioneren, maar vervangt de werkwoordvervoeging niet.

Volgende stap: herken het type gezegde

Voordat je kiest です, of ます, identificeer of de kern van de zin een zelfstandig naamwoord, een な-bijvoeglijk naamwoord, een い-bijvoeglijk naamwoord of een werkwoord is. Deze eenvoudige beslissing voorkomt de meeste fouten en verbindt dit onderwerp met de woordvolgorde in het Japans en de partikels die de functie van groepen markeren.

Hoe Japans leren
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.