Forma potencjalna czasowników japońskich

Dowiedz się więcej o potencjalna forma japońskich czasowników!

Strategia polegająca na użyciu wyrażenia można to po prostu sposób na wyrażenie zdolności do wykonywania danej czynności. Dlatego też, można jest uważany za sposób wyrażania się rutynowy i nieformalny, przeznaczony do bardziej swobodnych rozmów.

Forma potencjalna czasowników japońskich

W sytuacjach, w których wymagana jest pewna formalność, najlepiej jest używać formy potencjalnej czasowników w języku japońskim. Dużym problemem jest to, że forma potencjalna tworzy nowe czasowniki w formie słownikowej. Oznacza to, że te nowe czasowniki, występujące teraz w formie potencjalnej, mogą być odmieniane w forma słownikowa i na forma masu, co jest jeszcze bardziej formalne. Powiedziałem, że to najlepsze rozwiązanie, ale nie powiedziałem, że najłatwiejsze.

Tworzenie czasowników w trybie potencjalnym

Kiedy mówię o “tworzeniu czasowników w trybie potencjalnym”, mam na myśli wykorzystanie istniejących już zasad gramatycznych do tworzenia tych czasowników, a nie wymyślanie japońskich czasowników od podstaw. Proszę, nie zrozumcie mnie źle, dobrze?

Pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić, jest podzielenie japońskich czasowników na grupy, ponieważ forma potencjalna czasowników w języku japońskim różni się w zależności od grupy.

Jeśli chcesz sobie przypomnieć lub nie znasz zasad podziału japońskich czasowników na grupy, proponuję przeczytać artykuł “Czasowniki w języku japońskim i ich grupy“.

Forma potencjalna czasowników na „u”

Jeśli chodzi o czasowniki kończące się na う, w przypadku pierwszej grupy czasowników tworzenie trybu potencjalnego nie jest aż tak skomplikowane, choć różni się w zależności od końcówki danego czasownika.

Ogólną zasadą jest zawsze zastąpienie ostatniej sylaby czasownika sylabą z tej samej rodziny co hiragana który zawiera literę “e”, oraz dodając rozszerzenie る na końcu.

Zatem, jeśli czasownik kończy się sylabą む, wymieniliśmy む przez meru. Jeśli kończy się na つzmieniliśmy つ przez teru i tak dalej.

Przykłady:

書く zakręty można pisać

話す zakręty mówić

買う zakręty można kupić

Forma potencjalna czasowników „iru” i „eru”

W przypadku czasowników kończących się na いる lub える, druga grupa czasowników – jedyne, co musimy zrobić, to zastąpić końcówkę る przez zakończenie można.

Przykłady:

見る zakręty można zobaczyć

食べる zakręty nadające się do spożycia

Bądź ostrożny

W wielu przypadkach zakończenie ら tej grupy czasowników można po prostu pominąć. W ten sposób czasowniki takie jak 見る mogą przybrać formę można obejrzeć, zamiast można zobaczyć. Warto pamiętać, że tego rodzaju modyfikacje występują zazwyczaj w nieformalnych rozmowach i mają charakter sporadyczny.

Forma potencjalna czasowników nieregularnych

W przypadku grupy czasowników nieregularnych, jak zawsze, nie ma żadnej reguły. Trzeba je po prostu nauczyć się na pamięć. Poniżej znajduje się koniugacja dwóch najczęściej spotykanych czasowników nieregularnych.

Przykład:

する zakręty da się

来る zakręty przyjechać

Tworzenie koniugacji czasowników w trybie potencjalnym

Należy zauważyć, że opisana powyżej forma potencjalna odpowiada czasowi teraźniejszemu twierdzącemu w formie prostej czasowników japońskich. Dlatego też można je odmieniać zarówno w formie prostej, jak i w formie „masu” czasowników japońskich. Brzmi skomplikowanie? Niekoniecznie.

Wystarczy stosować te same zasady koniugacji, aby odmienić czasowniki, których nauczyliśmy się dzisiaj, w innych czasach, zarówno w formie „masu”, jak i w formie słownikowej. Na przykład czasownik mówić w trybie przecznemu w formie prostej zmienia się Nie potrafię mówić a w formie przeczącej formy „masu” zmienia się na Nie potrafię mówić.

Myślę, że to właśnie z powodu tej ogromnej różnorodności koniugacji forma potencjalna czasowników w języku japońskim wydaje się tak zagmatwana. Dla mnie dzisiaj nie jest to już tak skomplikowane, jak kiedyś. Mam nadzieję, że dla ciebie też.

Jeśli temat Cię interesuje, przeczytaj artykuł na temat czasowniki w języku japońskim w trybie nieformalnym, a także w artykule na temat forma masu czasowników w języku japońskim, i spróbuj odmienić niektóre czasowniki z tego artykułu w trybie potencjalnym. Może to pomóc w lepszym zrozumieniu zagadnienia.

Stosowanie formy potencjalnej czasowników w języku japońskim

W poniższych zdaniach warto zauważyć, że nie ma żadnej tajemnicy co do tego, jak używać japońskich czasowników w formie potencjalnej, wyrażającej zdolność do zrobienia czegoś. Wystarczy odmienić czasownik w odpowiedniej formie i umieścić go na końcu zdania w języku japońskim.

Ponieważ wyraża ona zdolność lub stan, a nie czynność, w wielu podręcznikach gramatycznych podaje się, że forma potencjalna nie ma dopełnienia bezpośredniego. Zatem ogólną zasadą jest używanie cząstki が przed czasownikiem, w miejscu, gdzie zazwyczaj występowałaby cząstka を.

Przykład:

Można zjeść sushi.

Mówię po angielsku.

Nie potrafi wstać o szóstej.

Mimo że zasada ta zaleca, by nie używać tej cząstki を, w trakcie nauki natknąłem się na zdania zawierające tę formę. Dzięki wskazówkom czytelników serwisu „Língua Japonesa” odkryłem, że ten przypadek może być związany z synkopą w słowie „aru”.

Nie potrafię jeszcze wyjaśnić, jak to się dzieje, ale kiedy czasownik potencjalny pełni rolę czasownika głównego w zdaniu, może stracić znaczenie zdolności, nabierając charakteru zwykłego czasownika. W takich przypadkach cząstka を znów zaczęłaby być używana w normalny sposób.

Należy pamiętać, że to tylko teoria. Niestety nie udało mi się jeszcze uzyskać potwierdzenia, czy jest to prawda, czy nie. Dlatego radzę nadal stosować się do powyższej zasady, zawsze używając cząstki が przed czasownikami w trybie potencjalnym. Skoro tak wiele osób odradza używanie tej cząstki を W zdaniach zawierających tego typu czasowniki musi być ku temu jakiś powód i właśnie tej zasady obecnie się trzymam.

Jeśli któryś z czytelników posiada informacje, które mogłyby rzucić światło na tę kwestię, proszę o kontakt i podzielenie się nimi. Dobrze? Ponadto, jeśli nie jest to zbytnia prośba, byłbym wdzięczny za wskazówki lub linki do źródeł, w których można znaleźć więcej informacji na ten temat. Jeśli w trakcie moich badań odkryję coś nowego, zaktualizuję ten artykuł.

Poniżej znajduje się kilka przykładów zdań, które powinny być błędne, ale które natrafiłem podczas poszukiwań informacji na temat formy potencjalnej czasowników w języku japońskim.

Przykłady:

Mogę jeść chleb.

Mój przyjaciel nie potrafi pisać listów.

On nie mówi po japońsku.

Mam nadzieję, że udało mi się jasno przedstawić tę kwestię w tym artykule.
またね！

Więcej artykułów na temat formy potencjalnej czasowników japońskich:

 Czasowniki pomocnicze – „れる” i „られる”

Czasowniki – forma potencjalna – 可能形 – Kanou Kei

Ćwiczenia w pisaniu ręcznym kanji

Poniżej przedstawiamy. Japońskie symbole ideograficzne używane w tym artykule. Wybierając pożądane kanji skopiuj je i wklej do Kana i Kanji - arkusz ćwiczeniowy otworzy się nowe okno, w którym można obejrzeć plik do druku i poćwiczyć kaligrafię japońską, zakrywając szare symbole, a następnie próbując pisać samodzielnie. Wystarczy wydrukować i poćwiczyć.